Category Archives: Openingswoord

Jan

Jan

Als u dit leest zijn we twee weken verder in de tijd. Maar het is nog steeds onwerkelijk. Voor mij in elk geval. Ik weet heel goed, dat het wegvallen van een dierbare altijd en voor iedere naaste moeilijk te verteren, te begrijpen en te verwerken is. Maar nu hebben wel heel velen een dierbare nabije verloren. Jan Eijkman was iemand die je echt nabij en onbaatzuchtig nabij was. Iemand die naar je wist te luisteren. Iemand die met een paar woorden en vaak met een kwinkslag jou op het spoor van je eigen antwoord op het probleem kon zetten. Het tegenovergestelde van een betweter, juist een goede en bezorgde huisvader, een echte ‘pater familias’.
Lees verder

Van oud- naar nieuwjaar!

Lieve mensen, het jaar loopt weer op zijn einde. Wij ondervinden elke dag dat het menselijk bestaan broos is en breekbaar. Maar met oud en nieuw staan we er bijzonder bij stil.
Zo loop je te zingen, “een tijd om te lachen” zegt prediker. En zo word je genadeloos onderuitgehaald, een tijd om te huilen. En toch gaan we met zijn allen weer het nieuwe jaar in. We kunnen niet stil blijven staan bij onze menselijke onmacht en onze tekorten.
Het oude jaar daagde ons uit om naar elkaar toe te gaan. Het vroeg om een hand op je schouder, een arm om te troosten. Een tijd om lief te hebben.

Lees verder

December in 2015

Sommige mensen hebben al maanden geleden geregeld op welke manier zij de maand december vullen en invullen met bezoek, met anderen. Andere mensen zien met vermoeide ogen de donkerste maand van het jaar op zich af komen. We zijn op weg in Advent, de tijd van voorbereiding op het kerstfeest. Jaarlijks vieren we de komst van Jezus op aarde; hij wilde onder ons komen wonen om ons mensenlot met ons te delen, zo leert de kerk.
December is een drukke maand: de Voedselbank vraagt om een bijdrage, de bisschoppen vragen onze deelname aan Solidaridad, Vluchtelingenwerk hoopt op onze gulle gaven en misschien vulde u een schoenendoos met wat speelgoed en schrijfspullen voor een kind ergens ver weg. Bij de supermarkt staat een dak- of thuisloze met de Daklozenkrant of met een muziekinstrument, waarvan steeds opnieuw hetzelfde liedje opklinkt.

Lees verder

De Komende

De Komende

Met het feest van Christus Koning van het heelal sluiten we het kerkelijk jaar af. Met de adventstijd beginnen we aan een nieuw kerkelijk jaar. Het woord ‘advent’ is afgeleid van het Latijn: adventus (=komst, er aan komen) en advenire (= naartoe komen).
Letterlijk betekent Advent: God komt naar ons toe.

Maar… heeft Hij dat dan al niet gedaan in de persoon van Jezus Christus?
En is die niet naar de hemel gegaan? En was het dat dan?
Of mogen we zeggen, dat wat eens begonnen is in Bethlehem nog steeds geen einde heeft? Dat al die eeuwen, dat we al mensen kennen die in Gods naam bij elkaar komen, ons doorgeven dat wat eens begonnen is in Bethlehem doorgaat ook in onze tijd. Dat kan, als wij ons denken en handelen durven richten naar wat ons door Jezus Christus is voorgeleefd.
De lezingen in de adventstijd gaan niet zoals u misschien zou verwachten over de komst van een klein kind dat licht en vreugde brengt.
Nee, ze gaan over de Komende. Ze roepen op tot waakzaamheid, Johannes de Doper roept op om goed over je leven na te denken en je te richten op God. En tenslotte wordt Maria gevraagd om moeder te worden van een kind, waar hoge bedoelingen mee zijn.

Ook nu is Hij de Komende,
de brenger van Gods gaven van liefde en trouw,
van gerechtigheid en vrede,
voor hen die ver en voor hen die dichtbij zijn.

Ook nu is Hij de komende, ook voor ons elke keer weer, wanneer we in de eucharistie bij elkaar komen. Maar we kijken ook uit naar het kerstkind dat komen gaat.

Wie slaagt er tegenwoordig nog in zo te wachten, zo in de toekomst te leven, alsof deze al begonnen is, zo door God te leven, alsof Hij zekerder is dan mijn eigen leven? Alleen wie weet, dat de God die komen wil, allang gekomen is. (Dietrich Bonheuffer)

In de Advent steken we elke zondag een kaars méér aan op de adventskrans. Zo komen we steeds meer in het licht van Kerstmis te staan. We proberen ons leven te zetten in het licht van Jezus Christus. In onze manier van ‘in het leven staan’ willen we Zijn leven, Zijn manier van met mensen omgaan als richtsnoer nemen.

Vergeet niet je ogen te openen voor het licht, ook al is het duister in je hart.
Vergeet niet je hart te openen voor de liefde, ook al is je leven zwaar.
Vergeet niet je leven te openen voor de ander, mogelijke bode van Gods licht en liefde.

Het licht van de Komende, in kersttijd of eindtijd maakt ons wachten lichter. Het geeft ons tijd om te rijpen en tijd om te groeien.
Mogen we uitzien naar de Komende en Hem verwelkomen in ons hart!

Bettineke van der Werf

Wij herdenken onze doden van het afgelopen jaar

AllerzielenDe Goede Herderkerk:

Herman Freriks, Maria van Kempen, Henk Huibers,
Ben van Lavieren, Zr. Jeanne van Corler,
Nonnie Engels – Feelders, Frans Schemkes,
Adrie van Schendel, Miets Römer – Seegers,
Leo van Megen, Eric de Ruijter,
Wies ten Barge – Verbunt, Trees Pastoors – Klomberg, Herman Peters, Theodora Smit – Mense,
Maria Heijnens – Vermeulen

AllerzielenKerk Antonius Abt Hees:

Annie Holleman – Peeters, Frans Kessels, Gerard Laurant,
Do van Emden – van Kortenhof, Ans Holleman van Kuijk,
Ad Detmers, Hans Rodermond, Tilly Peters – Harmsen,
Bert Cloosterman, Albert Klaassen, Wil Bouwman,
Zr. Amelie Rohenkohl, Wil Otten – Vroemen, Jan Thoonen,
Trees Remers – Ebben, Dora Nieuwenhuis – van Raay,
Betsie Gremmen – van Bunningen, Wies Bouwman – Plass,
Marcel Bosmans, Louis Haver, Annie Verheul – Lamers, Wim van As,
Philip Schmidt, Zr. Dolorata Oostdam, Maria van Berkum – van der Horst,
Til Rozie – Kamps, Truus Thissen – Hermse, Zr. Geertruid Hendrickx,
Ria van Hout, Tamara Ernst, Tonnie Cleijne, Jo Geurts – Zegers, Elly Wouters – Hol,
Cees Cillesen, Frans Lamée, Wim Wouters, Philip Knoop

Pelgrimeren

In deze oktobermaand willen we stilstaan bij pelgrimeren naar bedevaartplaatsen van Maria, maar ook bij de Wereld Missiemaand, waarvan dit jaar het thema is: ’De vlam van het geloof doorgeven’. Een pelgrimage, of bedevaart, heeft een bijzondere betekenis binnen het geloof.

Lees verder

De zomer voorbij…

opening-sept

De zomer raakt voorbij: de dagen worden korter en frisser. In de natuur zijn de eerste tekenen van de herfst al te zien: menig blad verkleurt, struiken zijn uitgebloeid, alle gras groeit trager. Dus is het tijd alle plezier van deze zomer, aan vakantie(s) en goede herinneringen aan ontmoetingen die er in plaatsvonden, op te slaan of vast te leggen in fotoboeken of op de site: er gaat immers een nieuw werkjaar beginnen.

Als locaties in de parochie Heilige Stefanus Nijmegen gaan we – sinds de installatieviering van 7 juni jongstleden – onverdroten door om rond het ons vertrouwde kerkgebouw geloofsgemeenschap met elkaar, voor elkaar te zijn. Onze christelijke opdracht óm te zien naar onze naaste(n) is daarin drijfveer en doel tegelijk. Lees verder

Vakantietijd, een tijd om dankbaar te zijn

Dankbaarheid ligt niet voor de hand. De TV maakt er in ieder geval geen reclame voor. De reclame weet wel van dingen, die nodig zijn voor onze gezondheid en wat wij nodig hebben voor onze broodnodige rust. Zij weet wat voor pillen we dan nodig hebben.

Maar dat dankbaarheid zo goed is voor hart en bloedvaten, dat dankbaarheid onze huid jong houdt en voortijdige rimpels wegstrijkt, dat dankbaarheid ons een hartinfarct kan besparen en ons tot mooie mensen maakt, zeker tot gelukkige en tevreden mensen, dat dankbaarheid geluk verspreidt, beter dan de meest milieuvriendelijke spuitbus, die de lucht zuivert, is minder bekend. Lees verder

Vastentijd 2014

Vastentijd 2014

Als het ‘Al mot ik krupe, op blote voeten gaan…’ op Vastenavond verstomt, begint op woensdag de veertigdagentijd. De aloude woorden ‘Mens bedenk dat Gij van stof zijt…’ klinken die woensdag uit de mond van de priester en dalen neer over de aanwezige gelovigen: Aswoensdag. U begrijpt het: de vastentijd is dan aangebroken. Sommigen zullen zeggen ‘het is al volop crisis, iedereen dóet al minder, dus welk nut heeft een vastentijd dan nog?’; anderen herinneren zich de rituelen dat er door de week geen koekjes of snoep gegeten werd, maar deze in een vastentrommeltje werden opgeborgen om op de zondagen open te gaan en er van te delen. Zo werd de vastentijd in uiterlijkheden vorm gegeven.

Lees verder