LIEVE PAROCHIANEN, VRIENDEN EN BEKENDEN

Heel graag wil ik even terugkijken naar mijn 50 jarig priesterfeest. De meesten van u weten dat ik dat feest eigenlijk niet wilde vieren, omdat er sinds wij in Catharina Hof wonen al twee van mijn medebroeders zijn overleden en wel Jan Eijkman en Nico van Ham. Ik mis hen nog steeds.
Samen met ons kerkbestuur heb ik dan toch maar mijn feest gevierd en zoals ik er nu naar terugkijk ben ik toch heel blij om het wel gevierd te hebben. Kortgeleden heb ik van Berry Thijsse Klasen een prachtig fotoalbum gekregen.
Heel rustig heb ik alles doorgekeken en ik geniet er nu ten volle van. Hoeveel mensen hebben mij de hand geschud en een mooie toekomst toegewenst? Ik hoop ook dat ik nog vele jaren, als het mij gegeven is, mag blijven werken in mijn Antonius Abt kerk. Ik zou niet weten hoe mijn leven eruit zou zien als ik zou stoppen. Ik ben geen man die de hele dag niks kan doen en zou ook niet weten hoe dat moet. Nog iedere dag geniet ik van mijn feest, vooral ook door alle foto’s die ik heb gekregen. Ik vond het ook geweldig dat mijn provinciaal de preek wilde verzorgen, ik was namelijk de enige priester die 50 jaar priester is, verschillende mensen die met mij tegelijk priester zijn gewijd zijn er niet meer, ofwel uitgetreden of overleden. Natuurlijk ben ik tijdens de viering wel in gedachten bij hen geweest en natuurlijk zijn er nog genoeg medebroeders, waar ik ook nog steeds wel contact mee heb zoals in Asten en in de Kerkstraat in Nijmegen.
Het was ook heel fijn hoe vooral Carla alles heeft georganiseerd samen met de werkster van de parochie Yvonne en wie weet met wie allemaal nog meer! Het was ook heel fijn dat er nog zoveel parochianen uit Delft in de viering als ook bij de receptie waren. Het was immers een parochie waar ik 29 jaar heb mogen werken. Ook mijn familie was in groten getale aanwezig en dat heeft me ook heel goed gedaan. Mijn broer en zussen waren er zelfs met een aantal kleinkinderen, en soms moet ik dan vragen hoe heet jij ook weer? Ik kom niet zo vaak in Goirle, omdat ik die lange afstanden niet meer aandurf met de auto. Maar gelukkig heb ik wel vaak met hen telefonisch contact. Nogmaals heel hartelijk dank aan al die mensen die met mij meegevierd hebben.
Het was in een woord ‘geweldig, een welgemeende lieve groet aan u allemaal.
pater Kees van Gorp s.c.j.