Monthly Archives: oktober 2014

Gedachten van bisschop Jan Bluyssen (1926-2013)

Kun je in de kerk spreken van vrijwilligers?

Wie hun christen-zijn overwegen, komen tot de conclusie dat zij ontvangen om te geven, krijgen om te getuigen, zijn geroepen om te dienen, begiftigd om te delen. Zoals adeldom verplicht, zo laat het christen-zijn mensen niet vrij, maar drijft hen tot inzet en dienstbaarheid. Zij zijn dan niet meer vrijblijvende gelovigen, maar gedrevenen die het niet laten kunnen.

Vrijwilligerswerk

Wereldmissiemaand 2014 Myanmar

De vlam van het geloof doorgeven

MyanmarIn oktober is het weer Wereldmissiemaand, de maand waarin MISSIO aandacht besteedt aan onze mede-gelovigen in de jonge kerken. Dit jaar staat de katholieke Kerk in Myanmar (Birma) centraal. Na een halve eeuw militaire onderdrukking, kent het land sinds enkele jaren meer vrijheid. De katholieke Kerk is er al die jaren in geslaagd de vlam van het geloof brandende te houden en door te geven aan de volgende generatie.

Nu staat men voor de uitdaging om te leren leven in vrijheid.

Oktober Mariamaand, Maria…

Zo graag had ik je eens in levende lijve ontmoet om heel lang naar jou te luisteren en om je heel veel vragen te stellen. Over het leven en de liefde, over onzeker zijn en niet meer weten hoe het allemaal moet, over reizen en vluchteling zijn, over kinderen opvoeden en loslaten, over afscheid nemen en lijden, kortom over mens zijn. Want hoe meer ik naar je leven kijk, hoe meer ik ook het gewoon menselijke in je ontdek, hoe meer ik je zie als de ons zo nabije vrouw, echtgenote en moeder die – net als wij – de gewone alledaagse vreugden en verdriet heeft meegemaakt. Heel veel dingen maken je voor ons zo herkenbaar. Je verwarring bijvoorbeeld, toen de engel je die verrassende boodschap bracht dat je moeder ging worden. “Hoe zal dat geschieden?” vroeg je.

Mariamaand

Mariamaand

En dat je dan over de heuvels holt naar je nicht Elisabeth omdat je het blijde nieuws niet voor jezelf kon houden, maakt je zo echt menselijk. Weet je, Maria, soms denk ik: je hebt zoveel ervaren en zoveel meegemaakt dat je wellicht uren had kunnen vertellen. En soms vraag ik mij af: waarom vinden wij zo weinig woorden van jou in de evangeliën? Je zei blijkbaar niet zoveel. Misschien omdat er zo weinig woorden zijn om uit te drukken wat heel diep in je omgaat? Misschien omdat de diepste dingen van het leven toch niet te zeggen zijn?

Ik weet het niet. Maar wat ik wel ontdek bij jou is de enorme kracht van je geloof, het enorme vertrouwen in God, waardoor je in alle eenvoud kon zeggen “Mij geschiede naar uw Woord”. Wij zeggen het zo graag net andersom “U geschiede naar mijn woord.” En daarom kijk ik naar je op, Maria, om dat godsvertrouwen dat als een rode draad doorheen je leven loopt. De woorden, die van jou staan opgetekend, zijn daar ook de uitdrukking van: het magnificat waarmee je je vreugde en dankbaarheid tegenover God uitjubelde vertelt ons iets over de diepe blijheid, die je als gelovige kunt ervaren; jouw moederlijk bezorgde vraag toen je je Zoon – eindelijk – in de tempel terugvond “Waarom heb Je ons dit aangedaan?” toont ons iets van Gods bezorgdheid voor elk van ons; jouw fijngevoelige opmerkingsgeest op de bruiloft van Kana toen je zei “Zij hebben geen wijn meer” licht iets op van Gods aandachtige blik op elk van ons. En jouw woord tot de dienaars “Doe maar wat Hij u zeggen zal” openbaart je geloof en vertrouwen in jouw Kind als Zoon van God. Je leefde zo sterk in de overtuiging dat God je graag zag, dat je recht bleef in alle situaties van het leven, ook in de heel moeilijke, ook onder het kruis. Wat is bidden voor jou, Maria?
Luisteren naar Gods Woord in de Schrift? Met de woorden van de psalmist zingen voor God?

In de stilte van je hart zomaar bij Hem aanwezig zijn? Of is het Hem jouw diepste vreugde vertellen en met je eigen woorden alles wat je meemaakt aan Hem toevertrouwen?
Zo’n bidden, zo leven in verbondenheid met Hem zal jou wellicht gemaakt hebben tot wie je geworden bent: de blije, gelovige, sterke vrouw, zachtmoedig en trouw, moeder van velen. Maria, ik ben blij dat ik je zo mocht leren kennen, dat jij zo voor elk van ons Maria wilt zijn.

Dankjewel.

Goede Herder kruisjes

Al een aantal jaren is het de goede gewoonte dat we een “Goede Herder kruisje” uitreiken aan een vrijwilliger, die stopt met zijn/haar werk voor de kerk.

Omdat we als parochie niet zonder onze hardwerkende vrijwilligers kunnen bestaan, willen we op deze manier onze waardering en dankbaarheid uiten.

Het komt vaak voor dat een vrijwilliger stopt bij een bepaalde werkgroep, maar nog wel in een andere werkgroep actief blijft. We wachten dan niet tot hij/zij met alle taken is gestopt. Dat zou zoiets als “uitgestelde dankbaarheid” inhouden en dat is niet zoals wij als geloofsgemeenschap in elkaar (willen) zitten.

Het voordragen van een vrijwilliger voor het kruisje is niet alleen een aandachtspunt van het locatieteam, maar is juist bij uitstek een initiatief van de desbetreffende werkgroep. Het uitreiken van het kruisje gebeurt per slot van rekening ook in de werkgroep zelf! Schroom dus niet om aan te kloppen bij iemand van het locatieteam om een vertrekkende vrijwilliger voor te dragen.

Alvast bedankt voor ieders medewerking!

Het locatieteam: Rommie Terpstra, Helmie Kayser, Thijs Schamp, Paul Zoete, Bas Bongers.

Ieder levert zijn aandeel

Zonder vrijwilligers zou onze kerk onmogelijk kunnen functioneren. We zijn dan ook blij dat we in De Goede Herder mogen rekenen op zoveel mensen, die zich onbaatzuchtig op vele plaatsen en in verschillende functies inzetten. En wat iemand ook doet, hoe klein een taak misschien ook is, het is allemaal even waardevol. Wanneer in een kleine machine het kleinste radertje stilvalt, dan zal het grote geheel niet meer werken.

De taken, die iemand uitvoert, zijn echter nooit een dichtgetimmerd gegeven.

Soms kan het gebeuren, dat een vrijwilliger spontaan een actie onderneemt, omdat hij of zij ziet dat iets op dat moment nodig is en omdat er niemand anders is om dit even te doen. Het spontaan opnemen van een taak betekent niet dat iemand zijn of haar boekje te buiten gaat. Integendeel, het is iets wat we ten zeerste waarderen. Wanneer mensen actief meedenken, dan zijn we er van verzekerd dat alles op rolletjes loopt en blijft lopen. We zouden het fijn vinden, wanneer iedereen er op deze manier over meedenkt.

In navolging van de Evangelische gedachte moet het antwoord op een spontane actie niet zijn “dat mag jij niet doen”, maar “fijn dat jij hieraan dacht”. Uit positieve antwoorden ontstaat positieve kracht, die ieder van ons, maar ook heel onze gemeenschap verder kan dragen dan we op het eerste gezicht kunnen zien.

De voorgangers van De Goede Herder

Voorgaan pastoor van Vught

In zijn inwerk-activiteiten heeft pastoor Cyrus van Vught overleg gehad met pastoor van Gorp. Met enige regelmaat zal pastoor van Vught in een weekend de Eucharistievieringen verzorgen om zo – over en weer – meer vertrouwd te raken in onze kerkgemeenschap. Dat was al in het weekend van 13 / 14 september, dat zal worden in het weekend van 15 / 16 november en zo elke twee maanden. In de overige weekenden zal hij voorgaan in andere kerken van onze parochie.

Om pater van Gorp zijn vrije weekend elke maand te blijven bieden zal in de maand, waarin pastoor van Vught niet voorgaat – in overleg met pater van Gorp – er een weekend met Woord- en Communievieringen blijven.

Berry Tijsse Klasen, locatieteam Antonius Abt kerk, Hees.

Eerste communie

Beste mensen. Het is misschien nog wel erg vroeg, maar ik krijg al verschillende telefoontjes over de eerste communie volgend jaar 2015.

Als er dus ouders zijn, die hun kind ook al willen opgeven, dan kan dat. Wanneer de viering zal zijn is natuurlijk nog niet bekend, maar waarschijnlijk in de maand mei. Dat is allemaal met u als ouders van de kinderen te bespreken. Vanzelfsprekend willen we er weer een groots kinderfeest van maken. U kunt uw kind telefonisch of per e-mail opgeven. Telefoon van de parochie is 3770631 en het e-mail adres is: parochiehees@upcmail.nl. Ik hoor graag van u.

Pater K.van Gorp s.c.j.

 

Pastoor van Gorp blijft

Zoals gebruikelijk is heeft pastoor van Gorp bij het bereiken van zijn 75-ste verjaardag zijn ontslag aangeboden aan de bisschop: dat moet volgens kerkelijk recht gebeuren, in overleg met de Provinciaal van zijn orde, de Priesters van het Heilig Hart. Tegelijk heeft hij aangeboden – mits de bisschop daarmee instemt – om zijn werkzaamheden in onze kerk(en) voort te zetten, zolang zijn gezondheid hem dit toestaat en hij arbeidsvreugde houdt in zijn pastorale werk. Op 27 augustus heeft de bisschop hem schriftelijk laten weten zijn ontslag te accepteren en zijn wens te honoreren om zijn werkzaamheden voort te zetten onder ons, waarbij wij als gelovigen ‘zullen kunnen genieten van zijn inzet, enthousiasme en inspiratie’. Kortom: hij mag blijven en wij zijn er heel blij mee! Applaus weer!

Berry Tijsse Klasen, locatieteam Antonius Abt kerk, Hees.

Pelgrimeren

In deze oktobermaand willen we stilstaan bij pelgrimeren naar bedevaartplaatsen van Maria, maar ook bij de Wereld Missiemaand, waarvan dit jaar het thema is: ’De vlam van het geloof doorgeven’. Een pelgrimage, of bedevaart, heeft een bijzondere betekenis binnen het geloof.

Lees verder